De hond Marcel wacht op z'n baasje. Hij is blij, hè?
Wat is hij mooi, de hond Marcel. De mooiste hond van de wereld.
Ben jij niet bang?
Kalm maar, liefje.
Dokter? Le Broyeau Jules blijft maar schreeuwen.
Ik kom.
Er is natuurlijk geen morfine meer.
Die moet erop blijven als hij slaapt.
Zachtjes aan.
Niet bewegen. Dat haalt niks uit.
Is mijn bezoek ongewenst?
Hier zijn alleen maar zieken. - Weet ik.
Communistische zieken. Zieke saboteurs zelfs.
Dit is de eerste ronde. Die van de bedden.
We hebben hem gevonden, chef.
Hij doodde twee soldaten. - Ik doe niet aan politiek.
U beschermt lafaards in deze harde tijden.
Ik doe niet aan politiek. Ik verzorg de zieken.
U laat hem hier, of ik verwittig dokter-majoor Muller.
Meneer Dandieu, de oorlog is nog niet voorbij.
Weet u wat er zou gebeuren moest u geen geneesheer zijn?
Ik liet u fusilleren door de Gestapo.
Ik volg u al een tijdje. Van ver.
U hebt een gezin. Vrouw en dochter.
Voor hun eigen welzijn, let op uw stappen.
Verdomme, daar zijn ze weer.
Laat dit niet toe, Muller.
Meneer Dandieu, ik heb nog 125 gewonde officieren te evacueren.
Ik weet niet eens waar en hoe. Dit is een zaak onder Fransen.
Hebt u soms nog sulfamide? - Nee, niks meer.
Binnen een maand of twee bent u bevrijd.
Dan zal u wellicht wel penicilline hebben.
Ze zullen terugkomen. - Zeker.
Wat met die longpatiënt? - Welke?
Die de trein heeft opgeblazen.
Nog een held. Ze beginnen me te vervelen.
Breng hem naar de verwarmingskelder.
Hij kan niet vervoerd worden. - Het moet wel, anders zul je wat zien.
Als ze terugkomen, doden ze hem. Een kelder of een kist. Doe je zin.
Wie is daar? - Dandieu.
Hier zijn de sulfamiden, ik heb slechts 18 ampules morfine.
Dat is beter als niks. Bedankt.
Halt!
Papieren.
Het is verboden na de avondklok nog buiten te komen.
Hebt u een doorgangspas?
Onze excuses, dokter.
Ik was zo ongerust, meneer Julien. - Niet nodig, mevrouw Jeanne.
Hebt u op mij gewacht? - Nee, maar uw eten staat klaar.
Bedankt. Ga maar slapen.
Hoe gaat het in het hospitaal?
De hond Marcel. Wat is hij mooi.
Volgens de radio hebben de Duitsers de Amerikanen teruggedwongen in Normandië.
Ze zeggen ook dat de eenheid 'Das Reich' van Montauban naar Normandië trekt.
Ik ben moe, mama.
Wil je iets drinken? - Ja, graag.
Ik heb alleen maar witte wijn. - Dat is zeer goed.
Ben je gek?
Ik wil die niet leggen. - Welke dan wel?
Deze, de twee zessen.
Ze heeft gelijk. - Voor jou misschien.
Je zou ze haar allemaal afgenomen hebben. Kijk maar.
Dat is de tweede keer al. - Ik heb de wijn.
Wacht, mevrouw Dandieu.
Marcel, hou eens op. Geen paniek, jongens.
Wie is dat? Florence?
Ja, ze was zich aan het wassen. - Nu nog?
Ja. - Wat een idee.
Mijn handdoek is in het water gevallen. - Ik kom eraan.
Dank je, mama.
Ik kom.
Wacht op me, Clara. - Ik zal...
Nee, blijf. Ik ben zo terug.
Ik hou van je.
Komen jullie nog? - Ja.
We komen eraan.
Ik heb zeep in m'n ogen. - Momentje.
Kom wat dichter. Ziezo.
Nee. Ik zie niks meer.
Dat was niet met opzet. - Dat mag ik hopen.
Waar zijn je kleren? - In m'n kamer.
Ben je naakt naar hier gekomen? Je bent gek. Mijn dochter is gek.
Waar is mijn bril? - Wacht. Droog je af.
Niemand zorgt voor mijn bril. - Doe ik wel. Ziezo, meneer.
Ik ga naar François. Kom wat zeggen voor je naar bed gaat.
Hoor je ze? - Ja, gelukkig wel.
Het is al laat. Ik moet gaan.
Wie is van wacht? - Berson en Thibodée wachten op je.
Mag ik je auto nemen? - Natuurlijk.
Ik heb die longpatiënt in de verwarmingskelder verborgen.
Waarom? - De militie was er weer.
Ze hebben Drobée gevonden.
Ze hebben hem meegenomen.
Ik kon niets doen.
Ik ben een beetje bang, François.
Ze zijn gevaarlijk, weet je.
Ze beseffen dat het afgelopen is.
Ze worden steeds gekker.
Hebben ze je wat gedaan? - Dat is het probleem niet.
Je kent ze. Ze spraken over mijn familie.
Wat wil je dat ik doe?
Ik zit vast. Ik kan niet bewegen.
Goedenavond, François. - Goedenavond.
Zij zouden beter hier niet blijven. - Dat weet ik.
Het zal ook steeds erger zal worden.
Er ligt sulfamide en morfine achterin. - Heel goed.
Als je wil kan ik hen morgen naar La Barberie brengen.
Mijn familie is daar ook.
Ik spreek je morgen wel in het hospitaal.
Ik dacht ook aan La Barberie, maar durfde het niet vragen.
Zie je morgen om 8 uur. Hoe sneller dit voorbij is, hoe beter.
Wanneer ga jij slapen? - Dat zien we wel.
Mijn eerste is een vis, mijn tweede een fruitboom.
En mijn geheel is een zeer grote Franse koning.
Dat bestaat niet. - Vast en zeker wel.
Honourat de eerste.
Dat is idioot. - Nee, het is waar.
Vooruit jongens, het is al laat. Ik leen even mijn vrouw van jou.
Geef je ze terug? - Morgenvroeg. Beloofd.
Dag, Marcel. - Slaap wel, lieverd.
Ik heb geen lucifers. - Die heb je niet nodig om te slapen.
Morgenvroeg stuur ik jullie naar La Barberie.
Flo, mama, mevrouw Jeanne en jij.
Waarom? - Dat is beter.
François rijdt jullie er heen.
Akkoord voor Flo, mama, en mevrouw Jeanne, maar ik niet.
Jawel. - Toch niet.
Jawel, doe toch niet zo moeilijk.
Over een paar dagen is de stad bevrijd. Dan kom ik jullie halen.
En daarna maken we samen een grote reis.
Die reis die we gepland hadden, maar nooit gemaakt.
En als je heel braaf bent, maak ik nog een kindje.
Julien. Dat kindje. Maak het nu.
Niet bewegen, jij.
Het stof van het puin.
Aan de horizon van Orléans zijn zwarte rookpluimen te zien.
De stad is in duisternis gehuld. De torens van de kathedraal vernield.
Men durft zich niet af te vragen...
Jullie willen dus niet mee? - Nee, schat.
En als de stad gebombardeerd wordt? - Op onze leeftijd lopen we geen gevaar.
Tot straks dan. - Tot straks.
Mijn moeder is echt onmogelijk.
Ik vraag nooit iets. En nu het belangrijk is, is ze koppig.
Waarom is het veiliger in Barberie? - Daarom, liefje.
Heb je geld? - Ik heb alles wat nodig is.
In elk geval ken je iedereen in het dorp.
Alles komt in orde.
Stop een beetje verder.
Tot vanavond, François.
En jullie, tot zeer binnenkort.
Ik zie jullie zo snel mogelijk. - Goed.
Tot ziens.
Braaf zijn. - Ja, meneer.
Die sjaal heb ik niet nodig. En je dochter moet een trui hebben.
Verveel je je zonder Clara?
Ben je gebleven om op mij te waken?
Weet je hoelang ik je vader aanbad? Dertig jaar.
Telkens ik een deur open, denk ik hem te zien.
Hij las ook zo graag.
Grappig dat zo'n klein mannetje mij een grote jongen als jij schonk.
11u30. François moet zijn nachtdienst beginnen.
Laat hem nog wat slapen. We zitten hier fijn.
Ja.
We zitten hier fijn.
Maar het hospitaal is er ook nog.
Naar het schijnt hebben ze gisteren acht uur lang geopereerd.
Als ik te moe ben, maak ik misschien fouten.
Met deze handen verricht je mirakels.
Wil je wat koffie zetten? - Zeker.
Het is zover. Deze slag betekent het einde.
Wat is dit? Pruimen? Peren?
Het heeft geen naam, meneer. - Nee, het is petroleum.
Ik zou dat niet uitsluiten. Garigue.
Als hij vanavond niet geplast heeft, sonde inbrengen en morgen opereren.
Bekijk dit eens. Het fenomeen.
Dit soldaatje zal over een maand weer rechtop staan.
Hij is gered. En rijp voor het peloton.
Volgens mij kon hij nog twaalf kogels meer verwerken.
Binnen. Juffrouw Langrenier. Hoe gaat het?
Een glaasje? Een kleintje? - Nee, dank u.
Ze heeft rimpeltjes rond de ogen. Laat gaan slapen?
Mevrouw Ledouse krijgt misschien een tweeling.
Heel goed. Twee die gaan, twee die blijven.
Wat een evenwicht. Dat is de natuur, juffrouw.
Dag, juffrouw Langrenier.
Ze heeft een mooi kontje.
Neukt ze lekker? - Ja, meneer.
Gelukkig. Bij de intraveneuzen is dat niet altijd schitterend.
Goed. Bedankt, heren. Jullie waren zeer goed.
U zal nog wel andere dingen te doen hebben. Tot morgen.
Goed, wat nu nog?
De amputatie.
Ik doe dat wel, als je wil. - Dat zou goed uitkomen.
Ze zijn nu al vijf dagen en nachten weg.
Er is daar geen telefoon. Ik hou dit niet meer uit.
Had ik al gemerkt.
Als je nu vertrekt, ben je daar voor het ontbijt.
Dan kom je terug tegen 5 uur. - Denk je?
Jij niet?
Jawel. Vooruit, ik ga er heen.
Ik ga er heen.
Halt. Paspoort.
Doorlaten.
Wat doe jij daar?
Komaan.
Meneer Florent.
Meneer Florent?
Yvonne?
Is daar iemand?
Ludwig! - Ja, Obersturmfuher.
Probeer het hoofdkwartier te bereiken. Vraag of ze nog komen of niet.
Tot uw orders.
Eens zal ik oud zijn en jij zal mij nooit goed bekeken hebben.
Hoe durf je? Dat is niet waar. Ik doe niets anders.
Je begluurt en bespioneert me. Dat is iets anders.
Het is niet waar, zeg ik je.
Jij hebt nogal lef.
Je houdt me elke nacht wakker om te kijken hoe je slaapt.
Leugenaar.
Hoezo? - Niet elke nacht.
Nee, niet elke nacht. Excuseer me.
Zoniet?
Hebt u mijn vrouw gezien?
Ik kwam haar tegen. Ze ging naar de kelder.
Wat scheelt er?
Wat gebeurt er?
Niets. Geen idee.
Wil je het niet zeggen?
Heeft iemand je verdriet gedaan? - Nee.
Wat dan?
Geen idee. Plots werd ik verdrietig.
Waarom verdrietig?
Ik werd bang.
Bang waarvoor? - Ik weet het niet.
Dat heeft me pijn gedaan.
Maar het is voorbij.
Voorbij? - Ja.
Misschien heb ik te veel gedronken.
Ik ben een beetje te gelukkig. Dat moet het zijn.
Dit is nu jagen, Julien.
Van het hoofdkwartier in Montauban. Moet ik een antwoord meenemen?
Geen antwoord.
De kolonel is gedood.
Niemand zal er iets van weten.
We moeten onze eenheid in Perigueux vervoegen.
En daarna naar Normandië.
Wat dit dorp betreft, zullen we zeggen dat de partizanen ons aanvielen.
Tot de oorlog voorbij is.
Ik heb een filmprojector gevonden.
In München heb ik dezelfde.
Lichten uit.
Dat is een prima scherm.
Danst u nooit?
Ik kan niet dansen. - Jammer.
Het spijt me.
Een beetje flirten dan? - Ik kan niet flirten.
Ik zou willen dat ze niet ophouden met spelen.
Ze spelen de ganse nacht.
Je hoort ze dus ook vanuit je bed.
Wat een zwaar pakket. Je bril.
Wat is er?
Gaat het niet? Wil je het vertellen?
Waarom is mama van je weggegaan?
Da's een heel verhaal. Ze heeft een andere meneer ontmoet.
Hij was heel knap, ze hield van hem en is met hem weggegaan.
Dat is alles wat ik kan vertellen.
Maar dat is niet zielig. Ze is gelukkig en ik ook.
Omdat ik jou heb.
En Clara? Je hebt haar toch graag?
Ja. Ze is als een zus. Je hebt wel geluk.
Slaap wel, kuikentje.
Komt Clara nog slaap wel zeggen?
Is ze dat al eens vergeten? - Nee.
Wanneer zul je een nieuwe permissie hebben?
Zeer binnenkort. Beloofd.
Vooruit, ga slapen. Juffrouw zwaar pakket.
Hebben ze je het hof gemaakt? - Ja.
En welk effect heeft dat op je?
Het is heel aangenaam.
Echt? - Ja.
Jaloers?
Stomme waterleiding. Verdomd schijtland.
Klote-oorlog.
Oprotten, zuipschuit. - Tot uw orders.
Genoeg gerust. Geef acht.
De wagens moeten permanent bewaakt worden.
Er kunnen partizanen in de buurt zijn.
Jullie houden de wacht. - Tot uw orders.
Eindelijk. Dat werd tijd.
Prijs voor religieus onderricht. Juffrouw Bézac.
De leerlingen van 5A, waarvan ik de naam afroep,
komen tot bij ons.
Juffrouw Dandieu, zeven keer primus, twee keer genomineerd.
Juffrouw Lenqueteau, twee keer primus, één keer genomineerd.
Te laat. Ik ben al afgeroepen.
Sorry schatje, ik was op tijd. Ik was klaar, hè?
Ik ben niet in slaap gevallen, we hadden een lekke band.
Echt waar?
Kijk naar mijn handen. Vol vet, stof en vuil.
Geen handschoenen te vinden, je moeder had ze meegenomen.
Waarom weet ik niet. - Hou eens op en kijk.
Prijs van uitmuntendheid. - En van geschiedenis.
Geschiedenis ook? Cyrano de Bergerac, mijn jeugd.
Prins, vraag vergiffenis aan God.
Ik ruk uit, ik scheur, ik snijd, ik ontwricht.
En aan het eind raak ik u.
Pardon, zuster. - U bent vrolijk, dokter.
Het is ook niet elke dag feest.
Dokter Julien...
Herman. Schiet op met ons vertrek. Het duurt veel te lang.
Snel. Sneller.
Idioot. Wil je ook dood?
Dat is één van onze eenheden.
Ze vertrekken. Probeer hen te bereiken.
Hou ze tegen.
Ze moeten op ons wachten. - In orde.
De brug is gesaboteerd.
De Partizanen sluiten ons in. Terugtrekken. Sluit de deuren.
Pas op, het raam.
We zullen hem krijgen.
Naar de andere kant.
Hier zijn we al geweest. - Hij zit in die put.
Kom, we gaan daarheen.
Partizaan, volg mij naar boven. Onze kapitein zal je laten spreken.
Vooruit. Snel.
Draai je om. Naar de deur, snel.
Daar komen nog partizanen. Zoek dekking.
Complete stilte. Alleen schieten op mijn bevel.
Is hier iemand?
Doorzoek de huizen. Luc, kom mee.
Niet te geloven. Ze werden nergens gesignaleerd.
Ze zijn wellicht nog in het kasteel. - Chef. Kijk daar.
Dokter Dandieu. Wat doet u hier?
Bent u in orde? - Ja.
En uw familie?
Ze zijn in de stad. Ik ben achteraf toegekomen.
Ik kon niets doen. Ik heb ze gezien en heb me verborgen.
Wanneer zijn ze vertrokken? Waren ze met veel?
Een tiental. Ze namen de weg... - Chef. Een dode Duitser.
Ze zullen zich verdedigd hebben.
Wilt u dat wij u meenemen? - Nee, bedankt.
Dat zou maar redelijk zijn.
Het kan gevaarlijk worden. Ze kunnen terugkomen.
Maar zoals u wil.
U zal toch niet lang alleen zijn. Ik verwittig de mensen van Mauricot.
Twee mannen in de pantser. Hou de ingang in de gaten.
De anderen naar de klif.
Heb je alles? Volg mij dan.
Maak het touw hier vast. - Ja, Haubtsturmfuhrer.
Wolfgang, jij gaat als eerste.
Julien.
Het kind. Wil je het meteen maken?
Als het een zoon is, noemen we hem David.
We zitten in de val.
De Partizanen hebben ons ingesloten.
Hier komen we niet meer weg.
Onze eenheden zijn al te ver weg.
We zullen...
We zullen Duitsland niet meer terugzien.
Er zit niets anders op.
Dan onze huid zo duur mogelijk te verkopen.
Voor Fuhrer, volk en vaderland. - Heil Hitler.
Sommige aanvallen van de Sovjet-radio.
Geen woord voor zij die lijden. Geen woord voor de ontheemden.
Mensen van Normandië, offer u op.
En u, duizenden onschuldige doden en vermisten.
U zal binnenkort de stem van de bevrijding horen.
Wat doet ze toch?
Ze had toch kunnen verwittigen.
Ze rijdt misschien niet graag 's nachts. Morgenochtend is ze er.
Het is nu morgenochtend.
Idioot. Het is half zes. Dat is geen ochtend.
Je moet niet muggenziften.
Je hebt gelijk.
Weet je, François... - Wat?
Ze is zo onvoorspelbaar. Je kent dat wel.
En alles is zo snel gegaan tussen ons.
Ik ben bang dat ze op een dag weggaat.
Niets is ooit echt veroverd. - Nee. Daarom hou je van haar.
Waar was je?
Een grote omweg en dan ben ik verdwaald.
Echt? - Echt waar.
Niet boos zijn, ik heb een verrassing.
Koekoek. - Wat doe jij daar?
Geen school? - Niet meer.
Opvordering. Op straat loopt het vol vluchtelingen.
Ga er niet meer heen. - Waarom? Je weet nog niet alles.
Wat is dat nou weer? - Dat is Marcel.
We noemen hem Marcel. - En van waar komt Marcel?
Hij liep op straat. Ik ben gestopt en hij is ingestapt.
Goed? Kom, Marcel.
Ik heb een uitgang gevonden.
Haubtsturmfuhrer. Een partizaan.
In de slaapkamer.
Alles grondig doorzoeken. En snel een beetje.
Hier is nog een kamer.
Hij is hier. Ik voel het.
Mijn vriend Julien. - Goedenavond.
Gaat u zitten. - Dank u wel. Excuseer.
Ik moet even telefoneren.
Ik heb grote dorst. - Wat wilt u drinken?
Een glas champagne graag. - Twee, alstublieft.
Wat doet u in het leven? - Ik ben chirurg, zoals François.
Ik woon in de provincie, zoals François.
Alles zoals François. Ik ken hem niet zo goed.
Waar is uw provincie? - In het zuiden, onderaan.
Rechtsaf als je naar beneden gaat. Het heet Le Quercy.
Ik heb daar een soort van kasteel. Ik renoveer het.
Nu en dan, als ik kan. - Mooi.
En wat doet u? - Ik? Niets.
Helemaal niets? - Nee.
Dat probeer ik toch. Het is niet makkelijk.
Bent u rijk? - Nee.
Als ik geld nodig heb, werk ik.
Ik help een vriendin die een boekenwinkel heeft.
Voordien maakte ik valse juwelen voor een couturier.
En dan...
Waarom?
Interesseert u dat?
Wat? - Mij?
Waarom kijkt u zo?
Ik hou van u. - U bent gek.
Nee.
En nu?
Hou je nog altijd van me?
Ben je nu gelukkiger?
Of is het voorbij?
Voor mij is het voorbij.
Niet omdat u niet knap bent. Helemaal niet.
Het was heel aangenaam.
Maar ik hou niet van dingen waarvan ik meteen weet...
Dat is mijn schuld.
Het is een misverstand. Heb je er spijt van?
Zit u al terug in uw provincie?
Clara.
Het nieuws is slecht. Ik denk dat we oorlog krijgen.
Wat kan ik daaraan doen?
Wil je met me trouwen?
Waar is Walter?
Hij was hier net. Gedraag je een beetje.
Wil je je als burger vermommen?
Deserteur.
Vuile smeerlap.
Klaus. Günther.
Kom, het is niet zo ver.
Hier.
Licht. Wie is dat?
Help.
Water.
Help. Het water stijgt.
Wat hebben ze met de hond gedaan?
Marcel, de hond.
Niets.
Clara zal hem meegenomen hebben in haar auto.
Kom je eten vanavond?
Wat is er? - Als je wil
vraag ik vrij in het hospitaal. Dan blijf ik een paar dagen bij je.
Als je dat wil. Clara vindt het fijn als jij er bent.
Julien. - Wat?
Maar...
Wat dan?
Heb ik...
Is...
Vertaling: Clovis-17
Verbeterd en aangepast door Swivv-T